CyanogemMod oferuje funkcje często nieobecne w oficjalnym oprogramowaniu udostępnianym przez producentów urządzeń, takie jak natywne wsparcie dla motywów, odtwarzanie muzyki w formacie FLAC, Multi-Touch, możliwość instalowania aplikacji na zewnętrznej karcie pamięci, klient OpenVPN, tethering Wi-Fi, Bluetooth i USB, overclocking CPU, menedżer uprawnień aplikacji, przełączniki w obszarze powiadomień, przyciski ekranowe, a także inne ulepszenia interfejsu. Jednocześnie jest to źródło aktualizacji systemu dla osób, których urządzenia nie są już wspierane przez producenta. Z naszego punktu widzenia ważną rzeczą jest to, że w przeciwieństwie do Androida, CyanogenMod nie wysyła Google (więc pośrednio służbom bezpieczeństwa wszystkich krajów „wolnego świata”, a i pewnie nie tylko) informacji na nasz temat.
CyanogenMod nie ma domyślnie zainstalowanego spyware’u ani bloatware’u. Twórcy systemu twierdzą także, że zwiększa niezawodność i wydajność w porównaniu do oficjalnego firmware’u.
CyanogenMod dostępny jest na kilkadziesiąt najpopularniejszych urządzeń kontrolowanych przez system Android. Pliki na dane urządzenie można pobrać przechodząc pod adres http://get.cm/?device=. Istnieje także wiele nieoficjalnych wersji tej modyfikacji tworzonych przez deweloperów, na urządzenia niewspierane przez zespół CyanogenMod.
W listopadzie 2013 roku udostępniono program do łatwej instalacji CyanogenModa – CyanogenMod Installer. Do 27 listopada 2013 roku istniała możliwość pobierania instalatora bezpośrednio ze Sklepu Play, Google poprosił, jednak o usunięcie aplikacji, tłumacząc, że może ona powodować potencjalne uszkodzenie urządzenia. Instalator można wciąż pobrać z oficjalnej strony CyanogenMod.